Artrosis - Rzeka istnieñ

Tekst :

P³yn±ca rzeka
Gêsta czerwona woda
Mu³ na dnie
Szlam zabija okruchy ¿ycia
Wp³ywa do oceanu
Wielka niewiadoma
Pulsuj±ca czerwieñ
Cierpienie
Ból

G³êbia b³êkitu
Marzenia
Nieosi±galne, nieotrzymane
Czerñ, ziemia
Okrywaj±ca nasze cia³a
Kolory egzystencji
Ocean doznañ
Zawieszony w pró¿ni
Wszystko ma swoje apogeum
A potem zanika
Sp³ywa do oceanu
Jak p³yn±ca rzeka
Jak nasze ¿ycie...

Inne utwory

  • Tym dla mnie jest
  • Biała karta
  • Taniec
  • Nie ma nic
  • Gdzieś pomiędzy
  • Wiem
  • Kolejny rozdział
  • Na wieki wieków
  • Zniewolona myśl
  • Codzienność
  • Prawda
  • Czarno-białe sny
  • Kolej rzeczy
  • W górę
  • My
  • Samuel
  • Twoja otchłań
  • Dwie drogi
  • Losowe utwory

    P4

    Well Sinsé tranquille dans le studio dédicace ce style
    À tous les objecteurs, à tous ceux qui par concience
    Refusent la violence;
    Ça fait :

    Pas d uniforme, non mon ami, non, pas d uniforme,
    Je n servirai pas l armée, je ne suis pas ce type d...

    Sincerely, ichabod

    We once drew
    Some lines in black
    And right now its about time
    We took them back
    So bored of losing ground to the heresy
    In our hearts...

    With a steady steady hand hand hammer hammer blade blade through your sweaty sweaty skin skin skin
    Please don t stay
    We re well past asking
    This time...

    Modinha para Gabriela

    Quando eu vim para esse mundo
    Eu não atinava em nada
    Hoje eu sou Gabriela
    Gabriela ê meus camaradas
    Eu nasci assim eu cresci assim e sou mesmo sim
    Vou ser sempre assim Gabriela, sempre Gabriela
    Quem me batizou quem me nomeou
    Pouco me importou é assim que eu sou

    Iento

    Siento que todo ha terminado
    Que todo ha sido en vano
    Por culpa de mi estupidez

    Siento que he dado demasiado
    Sin pedir nada a cambio
    Tan solo por creer en tí

    Siento que la vida se me va
    Que no hay razón para soñar
    Que esta vida no me sirve si no estas

    (coro)
    Dime que no es así
    Dime...

    Kto dogoni psa

    Poprzez miedze, poprzez łąki,
    poprzez leśnie ścieżki wąskie,
    cztery łapy psa unoszą w świat.

    Łapy, łapy, cztery łapy,
    a na łapach pies kudłaty.
    Kto dogoni psa? Kto dogoni psa?
    Może ty, może ty, może jednak ja!

    Kiedy biegnie z rozwichrzoną psią czupryną,
    nos przy ziemi jak tropiciel nisko niesie.
    O odwadze przypomina groźną miną
    i ogonem w cztery strony świata...